so i have sent a letter addressed to all of my siblings.
finally opened up myself without the opportunity for them to contradict it to my face.
hope it is enough to see the other side of the fence.
and so i too decided to distance myself from them, from the negative.
i told them that.
i hope that they respect my decision.
i too hope that i see the light at the end of the tunnel
5 comments:
sana you don't aim for them to respect your decision. just tell them you respect them enough to inform them about your decisions but you don't need their approval or respect.
and as we embrace our own stupidity, we should let other people be stupid as well. if they want to be stupid, let them.
all i want from them is to acknowledge that the bunso is an adult and has a mind of its own.
also, i yearn for them to accept what i have become because i think differently from them. and because through the years i feel that i am an outsider.
i want to belong.
di ko talaga makalimutan yung mangyaring nakalimutan nila ako noong umalis sila patungo sa huling hantungan ng aking ama. hindi nila ako binalikan. siguro naalala na nila ako nung nandoon na sila. that's how i feel in literal form.
Maganda siguro magsimula sa pagtanggap sa sarili at mga nangyari na. Pwede mo...
- tanggapin na malayo ka na sa mga kapatid mo.
- tanggapin na iniwan ka ng mga kapatid mo sa mga panahon na mahalaga tulad ng ilibing ang tatay mo. Hindi na yon mababalik.
- tanggapin na natatakot ka malayo sa pamilya mo kaya pinagpipilitan mo ang sarili mo sa kanila.
- tanggapin na galit ka sa kanila, at may karapatan ka magalit.
- tanggapin din na maaaring galit sila sa iyo at posibleng may karapatan silang magalit sa yo.
- tanggapin na habang ginagatungan mo ang galit mo, lalo silang magagalit at lalayo sa yo.
- tanggapin ang galit mo.
aminin mo na ikaw lang ang may kontrol sa pagpapakawala nito. pwede mo itapon ang galit mo o pwede mo ito alagaan, at galitin ang iba.
Pwede ka din magpatawad.
malamang di ko na uulitin ang saktan ang sarili ko. natutunan ko na ang leksiyon ko sa masakit na paraan.
nakausap ko na kuya ko at kahit papaano may magandang naidulot.
nasabi ko na sa kanila ang aking nararamdaman at nagpapasalamat ako na nakikinig siya.
naintindihan ko siya at naintindihan niya ako.
binuksan ko ang loob ko sa kanila at nagkaroon ng linaw.
nawa'y ito ang simula ng pagkahilom ng sugat.
salamat naman. pagpray kita/kayo friend. :)
Post a Comment